Trap er niet in!

Laatst gebeurde het weer!
Een tweetal jonge mannen in werkkleding meldden zich bij een oudere inwoner van onze wijk. Ze waren van het water zeiden ze en kwamen om een klacht te verhelpen. De verbaasde bewoner stamelde dat hij geen klachten had over het water, maar de mannen overtuigden hem dat er problemen waren. Nou meneer, mogen we dan even kijken? Verbouwereerd liet hij ze binnen. Eentje dook meteen in het aanrechtkastje, ruimde het helemaal leeg en verwijderde de achterplaat. “Ja, zie je wel”, zei hij, “Hier zit toch iets goed fout! Hier moeten we even wat aan doen, anders wordt het alleen maar erger.”
De andere man liep intussen door het huis en belandde in de slaapkamer. Daar stond hij foto’s te maken en toen de bewoner er bij kwam ging de camera richting het plafond. “Kijkt u eens wat een natte plek er op uw plafond te zien is”, zei hij. Er was inderdaad een forse natte plek te zien. Dat zou toch wel even onderzocht moeten worden waar dat vandaan kwam, vond hij.
Inmiddels had de bewoner de tegenwoordigheid van geest gevonden om de heren eens naar hun identiteitsbewijs te vragen. Op hun werkkleding stond geen logo of naam van een bedrijf vermeld, dus dat gaf ook geen houvast.
De heren hadden hun identiteitsbewijs in de bus liggen en zouden dat wel even gaan halen. Je begrijpt het al: ze kwamen niet meer terug.
Daags erna was ook de natte plek in de slaapkamer helemaal verdwenen en had die gelukkig ook geen kringen achtergelaten.

En of het volgende verhaal zich in onze wijk afspeelde weet ik niet, maar het stond wel vermeld in het Eindhovens Dagblad.
Een wat oudere man werd gebeld door iemand die zei van de bank te zijn. Er waren onduidelijke handelingen op zijn bankrekeningen geconstateerd die konden duiden op criminele activiteiten. Het advies van de bank, je raadt het al, het geld even parkeren op een ‘veilige’ rekening. En zo raakte de goede man maar liefst achtduizend euro’s kwijt.
Als je het achteraf leest denk je wel: dat kan toch niet waar zijn! Iedereen voelt toch op zijn klompen aan dat dit nep is! Nou, misschien toch niet! Een tijd geleden meldde ik dat er dames in de wijk rondliepen die zeiden van Zuidzorg te zijn. Ze werden gestuurd omdat de reguliere hulp van mevrouw ziek was. Eenmaal binnen bleek dat ze minder goede bedoelingen hadden en stiekem een handlanger binnen lieten die rustig het hele huis afstruinde naar bruikbare en vooral goed verhandelbare spullen, zoals juwelen en horloges.
In dezelfde week dat ’t Brierke was uitgekomen kreeg een wijkbewoonster een vervangster voor haar hulp aan de deur. En, wat denk je? Enkele uren later miste ze dierbare spullen en realiseerde ze zich dat ze het verhaal al kende. Het stond in de wijkkrant!
We moeten duidelijk veel minder goedgelovig zijn en altijd naar een legitimatie vragen bij personen die we niet kennen.
Helaas is het touwtje uit de brievenbus definitief verleden tijd!

Martin